Voor sommige mensen begint het leven pas echt na die eerste slok koffie. Dus als je een paar dagen vrij hebt en zin om er even tussenuit te gaan, waarom dan niet op reis op zoek naar de beste koffie? Want deze landen hebben de beste koffiecultuur.
Voor Italianen is koffie geen drankje; het is een manier van leven. Hier kan je niet lekker met je laptop en een havermelk-latte drie uur lang ‘werken’. In Italië draait het meer om snelheid en traditie. Je komt binnen, bestelt je espresso en tikt hem staand achterover. En God mag je helpen als je na elf uur 's ochtends om een cappuccino durft te vragen. Volgens de Italiaanse spijsverteringsleer is melk na de maaltijd namelijk een recept voor misselijkheid, dus als je er toch eentje bestelt kan je een blik van pure afkeuring verwachten.
De Italiaanse regel: Espresso = altijd goed. Cappuccino = uitsluitend voor de ochtend (voor 11:00 uur dus).
Lees ook: 7 tips om je niet te vervelen tijdens een lange vlucht
In Ethiopië is koffie geen consumptieartikel. In deze koffiecultuur is het een spiritueel ritueel waar je je hele middag voor mag afblokken. Tijdens de koffieceremonies worden de bonen ter plekke met de hand geroosterd, fijngemalen en gezet in een traditionele aardewerken kan, de jebena. Het hele proces duurt rustig een paar uur, maar de smaak van de koffie waar je zolang voor hebt gewacht is het meer dan waard. Het is fruitig, bloemig en soms wild. Dat is beter dan onze instant Nespresso. Niet gek dat Ethiopië zo’n uitgebreide ceremonie heeft in hun koffiecultuur, dit land is namelijk de oorsprong van de Arabica-koffieplant.
Australië zelf verbouwt nauwelijks koffie van betekenis, maar Melbourne heeft de moderne koffiewereld wel in zijn klauwen. Dit schijnt namelijk de heilige grond van de 'Specialty Coffee' te zijn. In Melbourne vind je op elke straathoek een hipster die je met alle liefde vertelt over de ‘subtiele ondertonen van bergamot en jasmijn’ in je brouwsel.
De Turkse koffiecultuur is zo legendary dat hij gewoon officieel door UNESCO is erkend als immaterieel erfgoed. En terecht. De bonen van Turkse koffie worden vermalen tot een poeder dat fijner is dan bloem, en dan samen met water (en suiker, als je van zoetigheid houdt) langzaam gekookt in een koperen pannetje, de cezve. Maar, het dikke bezinksel dat achterblijft op de bodem van je kopje, niet opdrinken A.U.B. In de traditionele koffiecultuur draaien ze het kopje na afloop om op het schoteltje, en komt iemand je toekomst voorspellen aan de hand van je koffiedrab.
De Weense koffiehuizencultuur moet ook in dit lijstje. Eeuwenlang waren dit de huiskamers van kunstenaars, filosofen en schrijvers vol pluche stoelen en kroonluchters. Hier deden ze uren over een enkel kopje. En vergeet een simpele bak pleur; in Wenen drink je een Wiener Melange. Dit is een soort zachte, elegante cappuccino. Ook heb je Einspänner, wat een sterke zwarte koffie is met een onfatsoenlijke hoeveelheid slagroom. En daar moet natuurlijk een lekkere punt Sachertorte bij. Dit was natuurlijk voordat we wisten over calorieën.