Soms zijn er van die dingen waarvan je jarenlang denkt: oh, dit is gewoon hoe ik ben (a.k.a. elk type B-gewoonte ooit). Totdat je ineens een video ziet over ADHD en denkt: wacht even… Want ADHD ziet er lang niet altijd uit zoals mensen denken. Vooral niet bij vrouwen. Wij stuiteren niet door een klaslokaal of vergeten per se elke afspraak ooit. Nee, vrouwen worden vaak pas veel later gediagnosticeerd, omdat ze zo goed zijn geworden in aanpassen, compenseren en alles verbergen. Dit zijn een paar dingen die daar opvallend vaak bij terugkomen.
Disclaimer: dit artikel is niet gebaseerd op officieel doktersadvies. Voor echte vragen of twijfels, ga langs de huisarts of vind meer informatie op adhdcentraal.nl.
Je praat door mensen heen zonder dat je het wil
Niet omdat je onbeleefd bent, maar omdat je hoofd letterlijk sneller gaat dan het gesprek. Mensen met ADHD hebben vaak moeite met timing in gesprekken. Je hebt ineens een gedachte en voelt direct de drang om die eruit te gooien voordat je ‘m vergeet. Daardoor onderbreek je mensen soms zonder slechte intentie. Ook oversharen hoort hier vaak bij. Ineens vertel je iemand een extreem persoonlijk verhaal, terwijl je elkaar eigenlijk net kent. Je brein heeft soms gewoon geen normale “dit hou ik even voor mezelf”-filter.
Je hebt stress nodig om dingen gedaan te krijgen
Dit is echt een grote. Veel mensen met ADHD functioneren verrassend goed… maar vaak pas zodra de druk hoog genoeg wordt. Een deadline morgen? Ineens doe je in drie uur waar je al drie weken tegenaan hikt. En waarschijnlijk nog eens goed ook. Niet gek, je brein reageert gewoon anders op motivatie en dopamine.
Tijd? Dat snappen we niet
Mensen met ADHD beschrijven tijd vaak alsof het niet ‘echt’ voelt. Een uur voelt als tien minuten… of andersom. Je denkt even snel iets te doen en ineens is het drie uur later. Of je hebt juist het gevoel dat je alle tijd van de wereld hebt, tot je ineens veel te laat bent. Dit heet ook wel time blindness. En ja, dat zorgt ervoor dat plannen, op tijd komen en routines soms lastig zijn.
Lees hier ook: Weg stress! Hoe superfoods je stressniveau kunnen verlagen
Je emoties voelen extreem groot
Veel mensen koppelen ADHD alleen aan concentratieproblemen, maar emoties spelen vaak ook een enorme rol. Blijdschap voelt geweldig. Frustratie voelt meteen gigantisch. Afwijzing komt binnen alsof iemand je persoonlijk heeft gestompt. Je bent niet ‘overgvoelig’, je brein (en gevoelens) staan gewoon altijd aan en nemen graag veel ruimte in.
Het verstoppen….
Je bent zo goed in maskeren dat niemand gelooft dat je ADHD hebt. Dit zie je veel bij vrouwen met ADHD. Ze bouwen complete systemen om zichzelf heen. Agenda’s, lijstjes, vaste routines, honderd reminders, altijd overdreven voorbereid zijn: allemaal manieren om de chaos in hun hoofd op te vangen. Daardoor denken mensen vaak: “Maar jij hebt je leven toch prima op orde?” Terwijl die structuur soms juist nodig is om te blijven staan. Aangezien veel mensen alleen het stereotype beeld van ADHD kennen, zien ze rustige of georganiseerde mensen vaak compleet over het hoofd.
Je voelt andere mensen hun emoties alsof ze van jou zijn
Veel mensen met ADHD zijn extreem gevoelig voor sfeer en emoties van anderen. Je merkt meteen wanneer iemand anders klinkt of geïrriteerd is. Soms nog voordat diegene überhaupt iets zegt. Een awkward sfeer in een kamer? Jij voelt het meteen in je hele lichaam.
24/7 in gesprek met jezelf
Je hoofd staat nooit echt stil. Ja, blijkbaar heeft dus niet iedereen dit… Random gedachten, herinneringen, scenario’s, liedjes, discussies met jezelf, gesprekken die nooit hebben plaatsgevonden: het loopt allemaal tegelijk door elkaar heen. Zie het een beetje alsof er meerdere tabbladen openstaan in je brein.
Herkenbare ADHD-signalen? Onthoud dit
Het is dus veel complexer dan alleen snel afgeleid zijn. Bij veel mensen gaat het juist over overcompenseren. Altijd proberen alles onder controle te houden terwijl je hoofd eigenlijk alle kanten opgaat. Dus nee, jezelf herkennen in deze dingen betekent niet automatisch dat je ADHD hebt. Misschien is het echter wel het begin van begrijpen waarom bepaalde dingen altijd net wat moeilijker voelen dan voor anderen.
